Dokąd zmierzamy?

Dokąd zmierzamy?

Kto chce w prawidłowy sposób rozumować powinien umieć się odzwyczaić od przyjmowania czegokolwiek na wiarę. Przyzwyczajenie się do wierzenia jest największą przeszkodą poznania naukowego. Giordano Bruno

 Oto człowiek, król wszelkiego stworzenia na Ziemi, a jednocześnie zgodnie z teorią ewolucji inteligentna małpa, która dopiero nie tak dawno zeszła z drzewa. Żyjący na niewielkiej planecie krążącej wokół przeciętnej gwiazdy, w jednej z ramion średniej wielkości Galaktyki, w niewielkiej gromadzie lokalnej galaktyk, obok potężnej supergromady galaktyk w gwiazdozbiorze Panny, w jednym z wielu nieskończonej liczby wszechświatów. Jak to się stało, że w tak krótkim czasie (około 400 lat) i wbrew wielu przeciwnościom zdołaliśmy rozszyfrować prawa rządzące materią miliardy lat od nas? Dysponujemy małymi, wręcz śmiesznymi środkami.  Nie opuszczając naszego Układu Słonecznego potrafimy określić co dzieje się wewnątrz gwiazd odległych od nas o miliony lat świetlnych czy też w nieskończenie maleńkich jądrach atomów. Wyposażeni w rozum i kilka przyrządów możemy zajrzeć  w najdalsze zakamarki naszego Wszechświata, określić odległości w kosmosie, skład chemiczny gwiazd i zachodzące w ich wnętrzu procesy. Okazało się, że prawa fizyki, które wcześniej odkryliśmy na naszej maleńkiej, nic nie znaczącej Ziemi są takie same jak w całym naszym Wszechświecie. Jesteśmy dziećmi gwiazd. Nasze ciała zbudowane są z atomów, które wcześniej powstały wewnątrz eksplodującej gwiazdy. Możemy powiedzieć dosłownie - jesteśmy gwiezdnym pyłem, który trwa już miliardy lat.

Skąd u człowieka taka wiedza, dlaczego i po co trudzi się on aby zgłębić tajniki otaczającego nas świata, dlaczego kwestionuje prawdy objawione? Wszystkiemu winna jest ciekawość, potrzeba poznania i niewiara w autorytety.  Wbudowane w DNA człowieka, są częścią porządku Matki Natury. Są tak proste i oczywiste jak śpiew ptaków i żadne zakazy oraz nakazy nie powstrzymały i nie powstrzymają naturalnego pędu do wiedzy, który towarzyszy nam od początku istnienia. Wielki astronom Johanes Kepler tak to określił „Nie pytamy dla jakiego użytecznego celu ptaki śpiewają bo pieśń sprawia im przyjemność, gdyż zostały stworzone do śpiewu. Podobnie nie powinniśmy pytać dlaczego ludzki umysł się trudzi  aby zrozumieć tajemnice nieba”. Stephen Hawking wielki kosmolog idzie dalej i twierdzi, że wiedzę o Wszechświecie i jego zagadkach należy popularyzować jak najszerzej, gdyż dotyczy ona wszystkich mieszkańców Ziemi. Wszyscy powinni poszukiwać odpowiedzi na pytanie „Dlaczego Wszechświat i my istniejemy”? Gdy znajdziemy na to odpowiedź będzie to tryumf ludzkiej inteligencji. Na razie jednak jesteśmy na początku trudnej drogi. Budzimy się dopiero z letargu aby odkrywać ogrom i piękno świata wokół nas. Nie wiemy jakie zagrożenia i trudności czekają na kolejne pokolenia ale wiadomo, że coraz więcej ludzi podąża drogą nauki, odrzucając  dogmaty i zabobony, które były i są hamulcem w rozwoju współczesnego świata o czym przypomina ustępujący prezydent USA Barack Obama „Dziś, bardziej niż kiedykolwiek, nauka wydaje się kluczem do przetrwania. Zarówno dla naszej planety, jak i nas samych jako narodu oraz naszego dobrobytu i bezpieczeństwa. Nadszedł czas, byśmy znowu naukę zaczęli traktować jako jedną z najważniejszych dziedzin życia”

MW

Dodatkowe informacje