DNA – kod, stworzony przez Naturę

DNA – kod, stworzony przez Naturę

Nasz ludzki Genom, czyli można rzec program (wzór lub też kod) na zbudowanie człowieka składa się z 3 miliardów liter i pisany jest dziwnym, kryptograficznym, czteroliterowym kodem.” dr. Francis Collins (genetyk)

 Same atomy nie utworzą organizmu. Do tego potrzebne są tzw.” klocki życia” czyli aminokwasy. Aminokwasy są dość powszechne we Wszechświecie (stwierdzono istnienie aminokwasów na kometach i w chmurach pyłu galaktycznego). W sprzyjających warunkach mogą utworzyć białka. Aby jednak powstało konkretne białko należy ułożyć w odpowiedniej kolejności i w określonym kształcie od kilkuset do kilku tysięcy aminokwasów. Aby to się mogło stać białka potrzebują programu (kodu), który będzie sterował kolejnością układania aminokwasów. Dodatkowo musi zostać zapewnione odpowiednie środowisko, w którym ten proces bezpiecznie może zachodzić, czyli komórka. Każda komórka składa się z milionów elementów. Zawiera kompletny zestaw instrukcji i programów dla całego organizmu. Zna nie tylko swoją rolę ale też role wszystkich pozostałych komórek ciała. Wizualnie w każdej komórce wyróżniamy trzy podstawowe elementy: błonę komórkową stanowiąca  obudowę, jądro komórkowe zawierające DNA, i resztę czyli cytoplazmę.

Każdy,  dzięki współczesnym mediom  widział DNA - charakterystyczną podwójną helisę w kształcie skręconej drabinki sznurowej. Szczeble są zbudowane z czterech podstawowych aminokwasów połączonych w pary: adeniny, tyminy, guaniny i cytozyny. Kolejność ułożenia tych czterech zasad stanowi kod DNA, jedyny i niepowtarzalny dla każdego organizmu a nawet pojedynczego osobnika w obrębie jednego gatunku. Drabinka liczy 3,2 miliarda szczebelków co daje niewyobrażalną ilość kombinacji 10192000000000. Obliczono, że w każdej komórce naszego ciała znajduje się po rozwinięciu około 2m nici DNA. Nić DNA jest tysiące razy cieńsza od ludzkiego włosa. Molekuła DNA nie jest żywa, jest chemicznie obojętna, dlatego też można ją odzyskać z organizmu dawno obumarłego a nawet z kości. Kiedy w 1869 roku odkryto DNA w komórkach ludzkich nikt nie miał pojęcia jak ważną rolę pełni w organizmie. Podejrzewano, że ma związek z budową białek. Dopiero po stu latach oczytano prawdziwe znaczenie DNA i jego strukturę. Trudność polegała na tym, że DNA znajdowało się w jądrze komórki a białka powstawały poza obszarem jądra. Okazało się również, że DNA i białka nie mogą się bezpośrednio kontaktować bo używają dwóch różnych kodów. To tak jakby Polak próbował bezpośrednio dogadać się z Chińczykiem, gdzie każdy posługuje się tylko swoim językiem. Naukowcy stwierdzili, że do kontaktów między białkiem i DNA używany jest chemiczny tłumacz RNA czyli kwas Rybonukleinowy. RNA tłumaczy instrukcje zawarte w DNA na instrukcje, które białka rozumieją i potrafią wykonać.

W ostatnich latach  naukowcy odkryli, że w kodzie DNA  znajduje się nie jeden a dwa języki. Jeden z nich opisuje tworzenie białek, a drugi instruuje komórki jak kontrolować geny. Jeden z języków jest napisany nad drugim i dlatego tak długo nikt tego nie odkrył. Zdumiewające jest jego podobieństwo do nowoczesnych języków programowania w informatyce. Genialność kodu DNA wyraża się również sposobem jego replikacji. Obie nici rozdzielają się wzdłuż środka drabinki jak zamek błyskawiczny i każda udaje się w swoją stronę aby odtworzyć nową kompletną cząsteczkę.

(...) wieczność jest w naszych genach, które przekazujemy z pokolenia na pokolenie i które tworzą istotę naszego życia. Enrique Moriel (Miasto poza czasem)

MW

 Źródła:

http://kwasynukleinowe.cba.pl/

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kwasy_nukleinowe

http://eszkola.pl/biologia/budowa-rna-6405.html

http://tylkomedycyna.pl/wiadomosc/

 

Dodatkowe informacje